Z Alą znamy się

z czasów studiów, ale tę sesję robiłyśmy trochę później, już w Warszawie.

Często dopasowuję stylizację, klimat do osoby. Niekoniecznie do samego wyglądu, ale też do tego co akurat razem odczuwamy, naszą znajomość i energię, która w tym momencie się pojawia. Dużo miłego spokoju, dobra…

I tak powstała opowieść o dziewczynie, która siedzi przy białym stole, wśród ciszy, która otula jak mgła. Z kromką chleba, w swojej czynności skupiona.
Wszystko to tak jakby na chwilę zapomnieć o pośpiechu.

Lubię wracać do tej sesji.
Za ten spokój. Za prostotę. Za moment, który trwa, chociaż już dawno minął.

Kamila Markiewicz-Lubańska
sesja w studio/listopad 2005 r.